Wispelwey to jeden z najwnikliwszych wiolonczelistów współczesnych.
„American Record Guide”
Wybitny wiolonczelista i naprawdę cudowny muzyk.
„Gramophone”
Pieter Wispelwey należy do pierwszej generacji wykonawców, którzy ze swobodą grają na wiolonczeli i współczesnej, i historycznej. Osobowość muzyczna tego urodzonego w Haarlem (Holandia) artysty ma swoje korzenie w zdobytym przez niego wykształceniu: począwszy od najwcześniejszych zajęć z Dickym Boekem oraz Annerem Bylsmą w Amsterdamie, po zajęcia z Paulem Katzem w USA i Williamem Pleethem w Wielkiej Brytanii. W 1992 roku został pierwszym na świecie wiolonczelistą wyróżnionym nagrodą Netherlands Music Prize, którą przyznaje się najbardziej obiecującym młodym muzykom holenderskim.
Działalność Wispelweya obejmuje pięć kontynentów. Jako solista występował z czołowymi orkiestrami na świecie, pod batutą najwybitniejszych dyrygentów. Dzięki regularnym występom recitalowym w najsłynniejszych salach koncertowych Wispelwey wypracował sobie reputację jednego z najbardziej charyzmatycznych artystów koncertujących. Jego najbliższe projekty obejmują m.in. występy z towarzyszeniem orkiestr symfonicznych z Sydney, São Paulo, Irlandii, Szkocji, Edmonton, a także tournée po Skandynawii i Belgii oraz projekty duetowe z pianistami: Kristianem Bezuidenhoutem (wiedeński Konzerthaus, Wigmore Hall, Concertgebouw w Brugii) i Cédriciem Tiberghien (Théâtre des Champs-Élysées Paris, Wigmore Hall i inne) i recitale solowe w licznych miejscach Europy, Azji, Australii oraz USA. Oprócz intensywnej działalności koncertowej artysta znajduje czas, by pełnić funkcję dyrektora artystycznego francuskiego festiwalu wiolonczelowego w Beauvais, podczas którego wybitni wiolonczeliści prezentują nowe kompozycje na ten instrument.
Dyskografia Pietera Wispelweya (Onyx oraz Channel Classics) to imponujący zbiór ponad dwudziestu nagrań, z których sześć zdobyło liczące się nagrody międzynarodowe. Jego ostatnie albumy zawierają m.in. unikalną kolekcję dzieł na wiolonczelę i fortepian Schuberta nagranych na instrumentach historycznych oraz sonaty wiolonczelowe Mendelssohna i wybór walców Chopina w aranżacji na wiolonczelę i fortepian.
Pieter Wispelwey gra na wiolonczeli Giovanniego Battisty Guadagniniego z 1760 roku oraz na wiolonczeli barokowej Romboutsa z 1710 roku.
