O muzyce chóralnej, najlepszym polskim zespole wokalnym i utworach Pawła Szymańskiego pisze Ewa Szczecińska.

Pracowałam z nieżyjącą Barbarą Thornton, wraz z Bagbym założycielką zespołu Sequentia i zapoznałam się ze sposobem, w jaki do dziś pracuje Bagby. Ten rodzaj wykonawstwa historycznego powinien być wzorem dla wszelkich wykonawców, nie tylko muzyki dawnej – mówi Dorota Kozińska.

Ja jestem za demokracją, on chwali monarchię, dla niego mój dylemat „Bach, czy Haendel”, to nie jest żadne pytanie! Tylko Bach. – O Gustavie Leonhardcie pisze Magdalena Łoś, dziennikarka Programu 2 Polskiego Radia.

W czasach, gdy triumfy święcił jeden z najgenialniejszych skrzypków wszechczasów, ale też kompozytorski kuglarz jakich mało, Fritz Kreisler, Eugène Ysaÿe stworzył świat całkowicie osobny i niepowtarzalny.

Magdalena Łoś wspomina spotkania z Benjaminem Bagbym, magię jego sztuki i flet z kości łabędzia oraz tłumaczy, na czym polega wspólny śpiew.

Władysław Kłosiewicz, wybitny klawesynista, analizuje sztukę wykonawczą Gustava Leonhardta oraz mówi, za co go podziwia i dlaczego się z nim nie zgadza. Twierdzi, że słynna oschłość i sztywność holenderskiego mistrza to tylko legendy.

O elegancji i lekkości gry Rachel Podger, stereotypach na temat brytyjskich muzyków oraz o recitalu skrzypcowym jako sportowym pojedynku opowiada Magdalena Łoś, dziennikarka Programu 2 Polskiego Radia.

Obrzęd jest co prawda dawny, ale już nie publiczność! Dramat liturgiczny nie ma nic wspólnego z naszą mentalnością i współczesną logiką. Słowem-kluczem do jego zrozumienia jest SYMBOL – o średniowiecznym dramacie i Scholi Teatru Węgajty mówi o. Błażej Matusiak OP.